Life, Science and Fiction

της Ευλαμπίας Τσιρέλη Το παρεκκλήσι Capela dos Ossos , ή το παρεκκλήσι των οστών, βρίσκεται δίπλα από την εκκλησία του Αγίου Φραγκίσκου στην μεσαιωνική πορτογαλική πόλη Evora. Κατασκευάστηκε τον 16 αιώνα με πρωτοβουλία ενός φραγκισκανού  μοναχού που ήθελε να τονίσει την ματαιότητα αυτού του κόσμου. Η επιγραφή στην είσοδο το λέει ξεκάθαρα:   Nós ossos que aqui estamos pelos vossos esperamos, δηλαδή,   Εμείς τα κόκαλα που είμαστε εδώ, περιμένουμε τα δικά σου. Τον 16ο αιώνα, στην Evora υπήρχαν περίπου 43 νεκροταφεία που είχαν καταλάβει πολλά στρέμματα καλλιεργήσιμης έκτασης. Τότε οι αρχές αποφάσισαν να καταστρέψουν κάποια από αυτά. Μπροστά στον κίνδυνο να εκταφούν όμως και τα κόκαλα 5.000 μοναχών η εκκλησία αποφάσισε να μεταφέρει τα λείψανα στο παρεκκλήσι για να σώσει τις ψυχές τους. Οι μοναχοί που ζούσαν στο παρεκκλήσι βρήκαν καλύτερη την ιδέα να τοποθετήσουν τα λείψανα στους τοίχους αντί να τα κρύψουν πίσω από κλειστές πόρτες. Πίστευαν ότι οι επ...

της Ευλαμπίας Τσιρέλη Είναι γνωστό σε όλους πόσο περίεργη είναι η κοινωνία των Ιαπώνων. Αυτή τη φορά φαίνεται όμως ότι ξεπέρασαν κάθε φαντασία. Η υπερβολική αποξένωση μεταξύ των ανθρώπων και η εμμονή με την ηλεκτρονική και μόνο επικοινωνία, έχει αυξήσει επικίνδυνα τη μοναξιά και οδηγεί τους ανθρώπους πολύ πιο εύκολα να δώσουν τέλος στη ζωή τους. Το δάσος Aokigahara , γνωστό και ως «Η Θάλασσα των Δέντρων» είναι ένα δάσος 35 χλμ. στη βορειοδυτική πλευρά του όρους Fuji της Ιαπωνίας. Συνδεδεμένο με πολλούς θρύλους περί δαιμόνων της Ιαπωνικής μυθολογίας, είναι διάσημο ως το κατάλληλο μέρος για… αυτοκτονίες. Το 2002 βρέθηκαν 78 πτώματα σπάζοντας το ρεκόρ του 1998, που έφτανε τα 73. Κάθε χρόνο πάντως οι θάνατοι πλησιάζουν τους 100. Οι περισσότεροι φαίνεται ότι προτιμούν τον απαγχονισμό, αφού θεωρείται πως είναι ο πλέον ανώδυνος τρόπος να πεθάνει κανείς. Άλλοι παίρνουν υπνωτικά χάπια πριν στηθούν στην αυτοσχέδια κρεμάλα, τους, ενώ ελάχιστοι είναι εκείνοι που προτιμούν τον αυτοπυρ...

της Ευλαμπίας Τσιρέλη Ένα, σχεδόν, πανευρωπαϊκό έθιμο που τιμάται ευλαβικά από –τουλάχιστον- τον Μεσαίωνα μέχρι τις μέρες μας, το αθώο ψέμα της 1ης Απριλίου αποτελεί, ακόμα και σήμερα, γρίφο για τους ιστορικούς που προσπαθούν να εντοπίσουν την προέλευσή του.  Η Πρωταπριλιά των Ελλήνων, η April Fools' Day των Βρετανών, το Poisson D’Avril (το ψάρι του Απριλίου δηλαδή) των Γάλλων και το Aprilscherz των Γερμανών, είναι μόνο μερικά από τα έθιμα που τηρούνται στην ευρωπαϊκή ήπειρο.  Προέλευση Η πρώτη εκδοχή θέλει αυτό το έθιμο να έχει ξεκινήσει από τους Κέλτες, οι οποίοι ήταν δεινοί ψαράδες. Η εποχή του ψαρέματος ξεκινούσε την 1η Απριλίου. Όσο καλοί ψαράδες όμως και να ήταν, την εποχή αυτή του χρόνου τα ψάρια πιάνονται δύσκολα. Έτσι και αυτοί, όπως προστάζει ο «κώδικας δεοντολογίας» των ψαράδων όλων των εποχών, έλεγαν ψέματα σχετικά με τα πόσα ψάρια είχαν πιάσει. Αυτή η συνήθεια, έγινε με το πέρασμα του χρόνου έθιμο. Γι’ αυτό και οι Γάλλοι ονομάζουν το πρωτ...

Ένα πολύ παράξενο πλάσμα ξεβράστηκε στην ακτή Φόλυ της Νότιας Καρολίνας την περασμένη εβδομάδα που φούντωσε τη φαντασία περί θαλάσσιων τεράτων όπως αυτά που κοσμούσαν τους άγνωστους ωκεανούς στους παλιούς χάρτες. Το παράξενο ζώο με μήκος που έφτανε τα 3 μέτρα έχει πλούσια χρώματα, ενώ στις δύο πλευρές του σώματός του φέρει σειρές οστών, όπως φαίνεται στο πάνω μέρος όπως κείτεται στη φωτογραφία. Οι επιστήμονες σπεύδουν να αποκρούσουν τις υποθέσεις και είναι επιφυλακτικοί. Ο πρώτος που κλήθηκε να αναγνωρίσει το πλάσμα ήταν ο Dr . Shane Boylan του Ενυδρείου της Νότιας Καρολίνας. Το θαλάσσιο τέρας λοιπόν δεν είναι τίποτα άλλο από έναν οξύρρυγχο του Ατλαντικού, βέβαια με τελείως διαφορετικά χρώματα από ότι συνηθίζεται σε αυτά τα ψάρια. Αυτό βέβαια οφείλεται στο γεγονός ότι τα χρώματά του σκούρυναν καθώς παραμένει πολλές ώρες ξεβρασμένο και ψημένο από τον ήλιο. Πάντως οι υποθέσεις περί τέρατος και αρχέγονου πλάσματος δεν απέχουν και πολύ από την λογική, καθώς αυτού του είδου...

της Ευλαμπίας Τσιρέλη Δύσκολοι καιροί γενικώς, αλλά για ποιητές ακόμα χειρότεροι…Κανείς δεν διαβάζει πια ποίηση, κανείς δεν εκτιμά το αυθεντικό και αληθινό. Μερικοί απ’ αυτούς που γράφουν ποίηση, την απαρνούνται, τα παρατούν απογοητευμένοι και αναζητούν μια δουλειά γραφείου, κάνουν οικογένεια, μεγαλώνουν τα παιδιά τους και δεν έχουν πια χρόνο για ελεύθερη σκέψη και περισυλλογή…Κακά τα ψέματα. Δεν μπορείς να είσαι δημόσιος υπάλληλος και ποιητής μαζί. Η σημερινή ποιότητα ζωής δεν αφήνει περιθώρια για ποίηση. Και κανείς δεν την αναγνωρίζει στο μεγαλείο της. Κι αν κάποιο ταλέντο αναγνωριστεί, αυτό θα γίνει με χαρά… μετά το θάνατό του κι αμέσως οι κριτικοί θα χιμήξουν σαν πεινασμένοι λύκοι να ξεσκίσουν τα ποιήματα με τις αναλύσεις τους. Ποιος μπορεί να μπει στην ψυχή του ποιητή…Να κατανοήσει τη σκέψη του, την υπερβατικότητά του του, να δει την εκτυφλωτική εκείνη λάμψη της έμπνευσης, την έκσταση που τον τύλιγε τη στιγμή που έγραφε «Θηρεύοντας πράγματα αιώνια, θ’ αφήσω να φύγουν τα χρ...

Ένα λαμπρό πεδίο αρχαιολογικών ερευνών αποκάλυψε μια νέα υπέρυθρη δορυφορική σάρωση της Αιγύπτου, καθώς έδειξε την υπόγεια ύπαρξη 17 «χαμένων» πυραμίδων, αλλά και περισσότερων από 1.000 αρχαίων τάφων και 3.000 οικισμών. Μάλιστα, αρχικές ανασκαφές επιβεβαίωσαν ήδη ορισμένα από τα ευρήματα συμπεριλαμβανομένων δύο πυραμίδων. «Η ανασκαφή μιας πυραμίδας είναι το όνειρο κάθε αρχαιολόγου και εμείς μείναμε έκπληκτοι από όσα βρήκαμε» λέει η δόκτωρ Σάρα Πάρτσακ, η οποία πρωτοπορεί στην αρχαιολογία μέσω δορυφόρων από το πανεπιστήμιο της Αλαμπάμα στο Μπέρμιχαμ. Η ομάδα της ανέλυσε εικόνες από δορυφόρους που βρίσκονταν σε τροχιά 700 χιλιομέτρων πάνω από την επιφάνεια της Γης και οι οποίοι διαθέτουν τόσο ισχυρές κάμερες ώστε μπορούν να εντοπίσουν αντικείμενα με διάμετρο μικρότερη από ένα μέτρο, ενώ η υπέρυθρη απεικόνιση επιτρέπει τον εντοπισμό των διαφορετικών υλικών κάτω από τη επιφάνεια του εδάφους. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι έχτιζαν τα σπίτια και τα κτίριά τους με τούβλα από λάσ...

της Ευλαμπίας Τσιρέλη "Είχανε το φέρσιμο των δένδρων/ και των κυμάτων/ που δέχονται τον άνεμο/ και τη βροχή/ δέχονται τη νύχτα και τον ήλιο/ χωρίς ν’ αλλάζουν/ μέσα στην αλλαγή " Γιώργος Σεφέρης.  "Έχω σύνορα τ’ αστέρια και πατρίδα μου τη γη…" (Ξ. Φιλέρης)   Γλώσσα και καταγωγή Γνωρίζουμε όλοι τους παράξενους Τσιγγάνους. Είναι εκείνοι οι γεμάτοι πάθος άνθρωποι, οι φωνακλάδες, που μπλέκονται σε φασαρίες, οι «αναρχικοί», που αμολάνε τα παιδιά τους ξυπόλυτα κι αδέσποτα να τρέχουν ελεύθερα στους δρόμους, οι παμπόνηροι, οι κάτοχοι των Datsun φορτωμένα με χαλιά και καρέκλες, οι «διαφορετικοί». Οι Τσιγγάνοι στην Ελλάδα είναι διαφόρων φυλών, και διακρίνονται ανάλογα με τον τόπο καταγωγής τους, την πορεία που ακολούθησαν μετέπειτα, τη γενιά τους, τη διάλεκτό τους, το επαγγέλμα, τον τρόπο ζωής (νομάδες, εδραίοι, ημινομάδες). Μιλούν την παραδοσιακή διάλεκτο της Ρομανί (ή Ρομανές, «romani chib»), η οποία δεν είναι γραπτή γλώσσα και εικάζεται ότι προέ...