Τετάρτη, 27 Ιουνίου 2012

Το Τέλος του Χρόνου- είναι δυνατό;


Η θεωρία του Τέλους του Χρόνου επινοήθηκε από ερευνητές δύο ισπανικών πανεπιστημίων, προσπαθώντας να εξηγήσουν γιατί το σύμπαν φαίνεται να εξαπλώνεται και να επιταχύνει συνεχώς. Παρατηρήσεις των υπερκαινοφανών αστέρων,  έδειξαν ότι η κίνηση του φωτός έδειχνε ότι κινούνται γρηγορότερα από εκείνα που βρίσκονται πιο κοντά στο κέντρο του σύμπαντος.
Αλλά οι επιστήμονες υποστήριξαν ότι η αποδεκτή θεωρία μιας δύναμης αντίθετης στη βαρύτητα, που είναι γνωστή ως σκοτεινή ενέργεια, ήταν λανθασμένη, και όπως είπαν, η αλήθεια είναι πως η ανάπτυξη του σύμπαντος επιβραδύνεται. Οι καθηγητές  Jose Senovilla, Marc Mars και ο Raul Vera από το Πανεπιστήμιο της Χώρας των Βάσκων και το Πανεπιστήμιο της Σαλαμάνκα, δήλωσαν η επιβράδυνση του χρόνου είναι τόσο σταδιακή, που είναι ανεπαίσθητη για τους ανθρώπους. Στην πρότασή τους, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Physical Review D, υποστήριξαν ότι η σκοτεινή ενέργεια δεν υπάρχει και ότι ο χρόνος θα καμπυλώνεται ώσπου τελικά να παγώσει πολύ αργότερα αφότου αφού ο πλανήτης μας θα πάψει να υπάρχει.  Η επιβράδυνση του χρόνου τελικά θα σημάνει ότι τα πάντα θα φαίνεται να λαμβάνουν χώρα όλο και πιο γρήγορα μέχρι ο χρόνος να εξαφανιστεί εντελώς.  
Ο καθηγητής Senovilla δήλωσε στο περιοδικό New Scientist: "Τότε τα πάντα θα παγώσουν, για πάντα." Ο Gary Gibbons, κοσμολόγος του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, δήλωσε στην ιστοσελίδα ειδήσεων actualidad.rt.com ότι η ιδέα δεν είναι τόσο παράλογη όσο ακούγεται. «Πιστεύουμε ότι ο χρόνος εμφανίστηκε την στιγμή της Μεγάλης Έκρηξης (Big Bang), και εφόσον ο χρόνος προκύπτει, τότε μπορεί και να εξαφανιστεί όπως και το αντίθετο».

3 σχόλια:

  1. Πραγματικά, αληθινά, ποιήματα. Αληθινές, σκέψεις. Κοιτάζοντας το blog σου, τυχαία, σήμερα. Να ευχηθώ καλό καλοκαίρι, και να μην ντρέπεσαι να αναφέρεσαι στην ποίηση, κυρίως μη σταματάς να γράφεις, Ευλαμπία. Καλά μπάνια, υγεία πάνω απ' όλα, και δυναμισμό στην ευτυχία. Να είσαι καλά. Με σεβασμό, Γεράσιμος Μηνάς

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ω Ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια! Μου δίνετε κουράγιο και δύναμη να συνεχίσω, εσείς που γράφετε τόσο ωραία. Διάβασα μερικά ποιήματά σας και θα τα μελετήσω στις επόμενες ημέρες. Ανταποδίδω τις ευχές. Ας έχουμε υγεία, να ζούμε, να γράφουμε και να μιλάμε για την ποίηση (επιμένω να είμαι ντροπαλή με την ποίηση...ελπίζω να το ξεπεράσω κάποτε...).
      Να είστε πάντα καλά!

      Διαγραφή
  2. Ευχαριστώ, επίσης, για τις σκέψεις υποστήριξης. Θα συμφωνήσω, απόλυτα, με το άρθρο σας, Δύσκολοι καιροί για ποιητές -Μάρτιος 2012. Πάντα, μου δημιουργούσαν αποστροφή, οι κλίκες που μπαίνουν οι ποιητές, με στόχο να προβληθούν, και όλοι να τους θαυμάσουν. Γράφοντας μόνο, όμορφα ποιήματα. Που εντέλει δεν καταλαβαίνει και κανείς. Μου άρεσε που αναφέρεστε, πως ορισμένοι που γράφουν ποίηση, είναι χείμαροι -η αλήθεια στην ποίηση, σε σχέση με τα κοινωνικά δρώμενα, δεν την θέλει κανένα μέσο ενημέρωσης.
    Το κομμάτι που με εκφράζει, είναι το εξής: =Παλεύουν με τα κύματα της ψευτιάς και αηδιασμένοι από την υποκρισία, αποσύρονται και πάλι. Ο ποιητής είναι πάντα μόνος. Όσο κόσμο και να’ χει γύρω του, όση αγάπη κι αν παίρνει, νιώθει πάντα μόνος. Όχι, δεν είναι αχάριστος. Νιώθει μόνος γιατί δίνεται περισσότερο απ’ τον καθένα. Τα συναισθήματα του ποιητή είναι πολλαπλασιασμένα. Αποκαλύπτει ακόμα και τα πιο κρυφά του μυστικά, τις πιο άρρωστες σκέψεις του, τις αμαρτίες του, τις ιδιοτροπίες του, τους πιο κρυφούς του πόθους, την αγάπη του, το μίσος του, το πάθος του, σε ένα ποίημα. Γράφοντας, αδειάζει τα εσώψυχά του. Δεν κρατά τίποτα για τον εαυτό του=
    Καλή συνέχεια στα όνειρα σας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή